Print This Page

De misvatting


In onze jeugd zijn we allemaal in meer of mindere mate de connectie kwijt geraakt met de vreugde, vrede en liefde die van nature in ons is, door de pijn die we niet konden verdragen als we onze ware natuur tot uitdrukking brachten en hierin afgewezen werden. 

Er ontstaat de overtuiging: ik ben niet goed zoals ik ben. En de herinnering aan en verbinding met onze ware natuur vervaagd
.

Om de intens pijnlijke gevoelens die de overtuiging ik mag niet zijn wie ik ben oproepen niet te hoeven voelen, ontwikkelen we in ons leven zgn. overlevings- en vermijdingsstrategieën. We gaan allerlei rollen spelen om ons in de wereld staande te houden en we ontwikkelen gedrag om onze pijn te verdringen. 

We proberen ons weer goed te voelen via de bevestiging van andere mensen of het vergaren van materie. 
Beiden, zowel mensen als materie, zijn echter zeer onbetrouwbaar. Ze zullen ons nooit volledig kunnen bevredigen, laat staan voor langere duur. 
Integendeel, de basale overtuiging wordt er juist door bekrachtigd. We ontlenen het goede gevoel immers aan iets of iemand buiten ons. Zo bekrachtigen we ons geloof in onze afhankelijkheid om ons goed te kunnen voelen.    

Daardoor leven we bijna voortdurend in een verkrampte bewustzijnsstaat waarin we of bang zijn om kwijt te raken wat we hebben of juist proberen (terug) te krijgen wat we niet hebben. Zelden zijn we volledig tevreden en ontspannen. Er is bijna altijd een ondertoon van
spanning, onvrede en angst in ons leven. Een voortdurend onrustig zoeken naar liefde, bevestiging, erkenning en waardering.

De tragiek is dat alles wat we buiten onszelf zoeken in overvloed in onszelf aanwezig is. 
Er is een oneindig potentieel van liefde, wijsheid, creativiteit, vreugde en ontspanning in ons. 

Liefde is wat jij bent


Als we ons herinneren wie we werkelijk zijn, kunnen we meer in het moment zijn en bewust ervaren wat er is.
Dan is er zo oneindig veel te genieten. 
Dan kunnen we ervaren dat we liefde zijn, dat we vreugde zijn
We voelen ons open en verbonden. 
Het leven wordt moeiteloos.

Onvermijdelijk komen we in dit proces ook in contact met de weggestopte pijnlijke emoties en overtuigingen van het gewonde kind in ons. 
Juist deze zijn de poort naar ons thuis! 

Door het liefdevol omhelzen van dat wat ervaren wordt, in het bewustzijn dat dat niet is wat jij werkelijk bent, kan het ware zelf zich weer onthullen. 

In openheidLees meer.
 

 

 

 

We denken dat we plezier of verrukking ervaren

als we een zeker plan volbrengen,

als een bepaalde droom uitkomt,

als iemand die ons aan het hart ligt ons aardig vindt,

of als we een fantastische reis maken.

Dit is een belediging aan wie we zijn.

We zijn het plezier, we zijn de vreugde!

Waarom zou je je geluk willen laten afhangen

van iets anders dan je eigen natuur?

 

A.H.Almaas


Vorige pagina: Non Dualiteit